Constitución de 1837.

CONSTITUCIÓN DE: 1837
CIRCUNSTANCIAS HISTÓRICAS E PROCEDEMENTO CONSTITUINTE:

Doña Isabel II, por la gracia de Dios y la Constitución de la Monarquía Española, Reina de las Españas, y en su Real nombre, y durante su menor edad, la Reina Viuda su Madre Doña María Cristina de Borbón, Gobernador del Reino; a todos los que las presentes vieren y entendieren, sabed: Que las Cortes generales han decretado y sancionado, y Nos de conformidad aceptado, lo siguiente:

ANÁLISE

DO TEXTO

ARTICULADO

Victor

Costas

Codón

1.-SOBERANÍA: Art., 44
2.-LIBERTADES E DEREITOS INDIVIDUAIS: Arts., 2, 3, 7, 9
3.DIVISIÓN DE PODERES

LEXISLATIVO:

Competencias: Arts.,  12, 36, 39
Procedemento electoral: Arts., 15, 17, 21, 22, 25
Composición: Arts., 13, 14, 26

EXECUTIVO

Suxeto do poder: Arts., 45, 47
Competencias: Art., 46

XUDICIAL:

Competencias: Art., 63
Organización e procedementos:
4.-ORGANIZACIÓN ADMINISTRATIVA E TERRITORIAL: Art., 4
5.-RELACIÓNS IGREXA-ESTADO: Art., 11
6.-FORZAS ARMADAS: Arts., 77, 76
7.-ECONOMÍA E FACENDA:
8.-OUTROS ASPECTOS:

CONCLUSIÓNS E SIGNIFICADO DO TEXTO CONSTITUCIONAL: A Constitución española de 1837 mantívose en vigor desde 1837 até 1845. O seu principal legado foi recuperar as medidas máis progresistas da Constitución de 1812 e deixar en España o sentimento de servirse dunha constitución que establecese o sistema político do Estado.

A composición das novas Cortes estaba na súa maioría integrada polos progresistas, que podían aproveitar a situación para elaborar unha constitución acorde cos seus ideais. Con todo, o resultado foi un texto tan distante da Constitución de Cádiz de 1812 como do Estatuto Real de 1834, co propósito de que fose aceptada por moderados e progresistas.

Un dos feitos máis importantes que deixou esta constitución é que implantou definitivamente no país o réxime constitucional establecendo un sistema parlamentario similar ao francés ou belga da época.

Entre as súas características presentaba as ideas progresistas semellantes á Constitución de 1812 como o principio de soberanía nacional, o recoñecemento dun gran conxunto de dereitos aos cidadáns, a división de poderes, un importante papel das Cortes e a limitación do poder real.

Para atraer aos moderados recolleu aspectos como a división bicameral das Cortes formadas polo Senado, cuxos membros serían designados polo rei; e o Congreso dos Deputados cuxos membros serían elixidos electoralmente. Tamén seguía concedendo amplos poderes ao monarca como disolver e convocar ás Cortes. A lei electoral que se aplicou tras a aprobación da constitución baseábase nun sufraxio censatario moi restritivo, xa que só podían votar os españois que pagasen impostos a Facenda.

Anuncios

Deja un comentario

Aún no hay comentarios.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

  • febrero 2010
    L M X J V S D
    « Ene   Mar »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728